A happy end

Dia duit daor Ollainnis!

Jajaa, zo goed is mijn Iers geworden de afgelopen 4,5 maand! Oké, ik heb de vertaalmachine gebruikt, maar het gaat om het idee. Dit is hem dan! Mijn laatste blog vanuit Belfast. Raar hoor, want stiekem vond ik het best leuk om verhalen te schrijven en vooral om al jullie lieve reacties te lezen. Er is afgelopen week weer van alles gebeurd, dus laat ik verder gaan bij waar ik gebleven was.

Dinsdagavond heb ik met Marne, Suzanne en Sanne gegeten en een film gekeken. De film heb ik alleen half gemist, ik heb namelijk Marco Borsato, Ben Saunders en Lange Frans aan de telefoon gehad :) Dat kunnen toch niet veel mensen zeggen.. Mama en Carlijn waren namelijk zo lief om mij tijdens het concert te bellen en ik kon het heel goed verstaan, superleuk dus! Zo was ik er toch een beetje bij.
Woensdag en donderdag heb ik eerlijk gezegd niet zo veel gedaan. Althans, ik kan me eigenlijk niet echt herinneren wat ik heb gedaan, dus heel boeiend zal het niet geweest zijn! Ik kreeg in ieder geval wel alvast twee lieve kaartjes van thuis voor mijn verjaardag. Helaas is die van Carlijn en Robbin gesneuveld bij het sorteren van de post.. Bedankt TNT! Natuurlijk had ik kunnen weten dat mama er confetti in had gedaan, maar in mijn enthousiasme lag dit natuurlijk al na 2 seconden verspreid door mijn kamer.. Mijn vriend, Henry de stofzuiger, heeft me gelukkig geholpen met opruimen.
Vrijdag kwam Rosemary, onze landlord, alvast de helft van onze borg terug gegeven. En we hebben ons toch een ontdekking gedaan… Ons huis is eigenlijk voor daklozen! Ik ben blij dat ze ons zo hoog inschatten haha, en dat we het na 4,5 maand te horen kregen (aan de gedachte dat er zwervers in mijn bed hebben geslapen zal ik verder weinig woorden vuilmaken). De bank is ook nog eens eigenaar van ons huis. Nu snap ik waarom ons huis in deze staat is:
1. de bank wil alleen maar geld, verder niks
2. daklozen zijn allang blij dat ze überhaupt een dak boven hun hoofd hebben
Ik heb onze grote vriendin Rosemary nog wel even vriendelijk verteld dat het huis nu in betere staat is (en schoner!) dan toen wij erin kwamen. De daklozen zullen erg blij zijn met mijn kastje en andere meubels/pannen/etc. wat wij hebben gekocht! Gaan mijn handdoeken en bedlakens in ieder geval naar een goed doel zullen we maar denken. ;)

Zaterdag vierde ik mijn verjaardagsfeestje! ’s Ochtens zijn Marne en ik op tijd opgestaan om boodschappen te doen. Wat ik niet wist, was dat Simone en Sanne ondertussen het huis kwamen versieren. Dat was dus een leuke verrassing toen we weer thuis kwamen! De kamer was mooi versierd, dus konden we beginnen aan het bakken van de cakes en brownies! Die waren overigens heel goed gelukt! Na het bakken ben ik gaan douchen en klaar maken voor het feest. Iedereen zou rond half 8 komen, ja dat is vroeg, maar hier sluit alles ook erg vroeg, vandaar. Voordat ze kwamen hebben we nog even snel en makkelijk een pizza in de oven gegooid. Het feest was erg gezellig en ik heb leuke/lieve cadeutjes en kaartjes gekregen! Hoogtepunt was een supervette fisheye-camera, met watermeloenenprint. Dit is een analoge camera (jaja, met fotorolletjes!) die foto’s maakt met een bolling, het lijkt alsof je door een vissenkom kijkt! Heb al een aantal foto’s gemaakt en ben erg benieuwd hoe ze eruit zien.. Dat word alleen dus eerst nog even het rolletje volschieten en laten ontwikkelen! We hebben rond een uur of 11 het feestje voortgezet in café Vaudeville. Ook hier was het erg gezellig! Met onze gedachten dat dit ons laatste feestje in Belfast was, hebben we flink ons best gedaan om het een goed feestje te maken, en dat is gelukt! Ik zal mijn verjaardag hier nooit vergeten! Volgende week in Nederland doe ik het denk ik nog maar een keertje over..

Zondag ben ik met Marne de stad in gegaan om souvenirtjes te kopen, want ook dat hoort erbij. Ik zeg lekker niet wat ik heb gekocht! Omdat ze hier fan zijn van kleingeld, en ik niet, gooide ik dat meestal uit mijn portemonnee. Van mijn bij-elkaar-geschraapte 8 pond in heel veel muntjes hebben we een lekker kopje koffie gedronken. Mensen in de winkel waren er ook blij mij. Haha, ik weet hoe ze zich voelen, dus bij deze: sorry!

Maandag: HAPPY BIRTHDAY TO ME! Ik was jarig, en dus officieel geen tiener meer. Ik had dit natuurlijk zaterdag al gevierd, dus ik ben lekker begonnen met het inpakken van mijn koffer. Dit ging verbazingwekkend goed! De tip om alles op te rollen was een de tip van het jaar. Bijna al mijn kleren passen al in mijn kleine koffer. Dat betekend dat ik dus nog een grote over heb voor mijn schoenen, tassen en andere rommel. Ik denk dat alles wel gaat passen. Mijn laptop gaat in mijn handbagage. Maandagavond ben ik met alle Nederlanders en Marne uit eten gegaan bij de Italiaan, dat was erg gezellig. De laatste keer met zijn allen.. Snik!
Nu ga ik gauw even douchen en hoop ik dat we vandaag de andere helft van onze borg terug krijgen. Zo meteen gaan we Suus uitzwaaien, en dan vertrekken we morgen zelf. Ik weet niet of ik eigenlijk al wel naar huis wil hoor, heb hier echt een super tijd gehad en ga dit nooit vergeten!

Bedankt allemaal voor het volgen van mij blog! Jullie zijn de beste!
Tot snel, voor de laatste keer: heeeeel veel liefs vanuit Belfast.

Cheerio! Cheers! Bye loves!